Χαίρε.

Στους άγιους καιρούς
Ένα Χαίρε.

Και τότε που έκανε ισοπεδωτικό κρύο
Και τότε που δεν έβλεπα.
Και για αυτά που ούτε καν θυμάμαι.
Ένα Χαίρε.

Στους καυτούς εκείνους καιρούς.
Και τότε που το φως ήταν χρυσό.
Και τότε που ο βίος ήταν ρόδο.
Και για αυτά που δεν είχα δει.
Ένα Χαίρε.

Και για όσα δεν θα έρθουν - ποτέ.
Και για το άνευρο μίσος.
Και για την παγερή τη θλίψη.
Ένα Χαίρε.

Κι ένα χαίρε σε αυτό που θα έρθει.

Όλοι.

Όλοι θέλουν το αίμα μου.
Ένα εξαίσιο αίμα.

Ο βυθός το έχει.
Και οι απότομες κορυφές.

Οι καλύτεροι δρόμοι
Που στρώνονται αύριο.

Όλοι θέλουν το αίμα μου.

Τα δωμάτια υποκίτρινα.
Ορμητικά ποτάμια το θέλουν.

Ο εγκέφαλος το έχει.
Όλοι θέλουν το αίμα μου.

Τα άγια νεύρα το έχουν.
Τα δυνατά γόνατα.

Όλοι,όλοι θέλουν το αίμα μου.
Πίσσα σε ένα πέρασμα.

Θέλω το αίμα σου.

ΑΠΡΟΣΒΛΗΤΟΙ

ΓΙΝΑΜΕ
ΑΠΡΟΣΒΛΗΤΟΙ
ΑΠΟ ΛΕΞΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΜΑΣ

ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΙΓΑΝΑ
ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΑ

ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΠΩΘΟΥΝ ΠΟΤΕ
ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΑΡΑΖΟΥΝ

ΕΙΚΟΝΕΣ
ΗΧΟΙ
ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ

ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ ΠΟΤΕ.
ΚΙ ΕΝΑ ΑΓΓΙΓΜΑ.