Το σκήπτρο. Πλάι του ο θάνατος.
Όταν πήρες το σκήπτρο σου φάνηκε. Ότι θα τον αποφύγεις.
Συνέχισες. Προόδευσες. Μεγάλωσες. Για να τον αποφύγεις.
Όπως εκείνο το παιδί. Όπως εκείνο το χρυσό παιδί.
Που το χε αποφύγει. Που έφτασε μακριά.
Που δεν δίσταζε να φύγει. Αλλά ήταν οι ώρες του να μείνει.
Και εκείνος παιδί ήταν. Και το παιδί ήταν εκείνος.
Δεν θα τον αποφύγεις. Δεν είσαι παιδί .Δεν θα πας μακριά.
Δεν γεννήθηκες για να μείνεις. Όπως το παιδί.
Και ίσως όταν σβήνεις να σου φανεί ότι πια παιδί.-
Έγινες και θα απομείνεις.
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
Το σκήπτρο.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.