ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ

Σκεφτόμουν.Χαίρομαι τόσο που προχώρησες.
Και για αυτά που άφησες πίσω χαίρομαι.
Μία ολόκληρη νύχτα προσπάθησα να καταλάβω.
Το πρωί ακόμα πιο μπερδεμένος.

Οι επιγραφές πάντα μου το δηλώνουν με σαφήνεια.
Πιο άμεσα και πιο καθαρά.Κατανοώ.
Δεν γράφεις ποτέ.Όταν τελικά μιλάς όμως δηλώνεις.
Βαθύτερα νοήματα αναδύονται.
Θρίαμβοι της σάρκας.Αιώνια Σύμβολα.

Οι επιγραφές κάθε νύχτα σβήνουν.Ξεχνιούνται.
Η σάρκα φθείρεται.Παρακμάζει.
Η δικιά σου σάρκα Ποτέ.Υπάρχει τόσο κοντά.

Η αναπνοή επιβραδύνεται μέχρι το άπειρο.
Και εκατομμύρια μικρά κομμάτια ανασυντίθονται.
Μέσα τους περιέχεται η από τις μνήμες αυτή των αγίων πραγμάτων.

Προξενούνται ευλαβικές αλληλουχίες.

Τελικά την απέφυγα.
Την Θριαμβευτική πρόσκρουση του συναισθήματος.